uitleg 
logo en wereldkaart

Guepin, Nieuwe-Jaer Wensch

Bron: ZB Hs. 2989, 2 fol.
Datum: [1734].
Titel: Nieuwe-jaer wensch aen den geleerden jongeling Hermanus Jaersma.


Nieuwe-Jaer Wensch

aen den geleerden Jongeling

HERMANUS JAERSMA 1

Door
J[ean] G[uépin]

Fol.1
——-

Den draed van’t oude Jaer is weder afgesponnen.
Apollo 2 heeft syn loop met t’nieuwe Jaer begonnen:

De tyd, de snelle tyd, vliegt heen gelyk de wind
En rook (dat yder een int aerdsche dal bemind

Is anders niet) myn pligt doet my tot u waerds keeren
om u met wenschen tal, op heden te vereeren.

Ah! was myn wensch & wil op desen dage volbragt:
gy wies van deugt tot deugt, gy ging van kragt tot kragt

Gods gaven, & Syn Geest, de deugt sou op u rusten,
geen ydelheyt in u, geen kindsheyt, aerdsche Lusten

En wat iets diergelyks is maer u groten Geest
sou als een akker syn bebouwt door t geen gy leest:

U gladde tonge sou meer als een degen dringen
in ’t innigste van ’t hert: Ja uwe Eerstelingen

de bloeysels van u Jeugt selfs bragten vrugten voort;
U welgeslepe spraek een ygelyk bekoord:

maer, O gedachtenis van’t droevig afscheid nemen
int kort van U Omaet! gy doet dit digtse swemen 3

Eer na een treurdigt dan na eenig vreugdewensch:
Soo volgt de bitterheyt, de soetheyt van den mensch.

Als ik aen u gedenk, voel k’uyt myn oogen leken
de silte traen, Ja k voel myn angstig herte breken:

O afscheyd van een vrind & van sulk Cammaraedt
k’wensch dat g’op desentyd uyt myn gedagten gaedt

Maer dat ’s ommogelyk: myne vriend wild dan gedogen:
dat ik als int verschiet u met betraende oogen

——-
1. Hermanus Jaersma: vriend van Jean Guépin.
2. Apollo: god van de poëzie.
3. Swemen: zweven.


Fol. 2
——–

Ik met een treur gesigt, gy met een bang gemoed,
voor Oogen stel & wy malkaer den Laetsten Groet

Den Laesten kus, bewys van onse vriendschap: geven:
Ach droevig afscheyd, wiens geheugen my doet beven:

Gaet weg uyt myn gesigt, k’wou dàt g’op desen dag:
in’t donkere moeras van de vergeet vloed lag:

k wend d’Oogen van u af; ah was gy omtekopen:
maer stil het NIEUWE JAER’S tyd dwingt my nog te hopen

kom neemt mijn wenschen aen; ontfangt erdoor myn herte
dies u o weerde maet, met t digt geschonken werd.

k’bedank u voor de les die gy my hebt gegeven:
voor my het is myn pligt om wel er na te leven

& hy die ‘d aerd gebruykt tot voetbank synes voet
en d’hemel tot syn throon gun u t’ bestendig goedt.

Hy wil u met syn geest & met syn liefde Loonen
En scheyd gy van de Aerd met Glory palmenkroonen.

En dus deelagtig aen het eeuwige verbond.
op onsen middelaer syn dierbre bloed gegrond

Wel aen dan weerde maet wil op de laen niet wyken.
Kom stryd den goeden stryd gy sult dog niet beswyken

treed in geleerdheyt voort, & waer dat gy ook gaet
Gedenkt altyds aen my u vrind & waerde maet.

Reacties zijn gesloten.